رفتی از دنیای خاموشم صدایت را گرفتم غصه های کهنه برگشتن و جایت را گرفتند
در کجای جاده شب راه تو از من جدا شد در کجای قصه از من دست هایت را گرفتند
گرچه شاید روز دیدار تو در تقویم من نیست با نگاهت تا شب جان دادنم همراه من باش
من که برگی در شب پایان پاییزم غریبم لااقل تا لحظه افتادنم همراه من باش

بی تو میدانم بی تو میدانم که من میمانم و این جاده های بی رسیدن
بی تو میدانم بی تو میدانم بی تو من میمانم و یک کهکشان تنهایی من
بی تو میدانم بی تو میدانم که من میمانم و این جاده های بی رسیدن
بی تو میدانم بی تو میدانم بی تو من میمانم و یک کهکشان تنهایی من

مثل یک آهوی زخمی در شبی برفی اسیرم از کجای شام تاریکم سراغت را بگیرم
دست هایت را نگیر از من که در پایان راهم یک نفس همراهیم کن منکه میخواهم بمیرم

بی تو میدانم بی تو میدانم که من میمانم و این جاده های بی رسیدن
بی تو میدانم بی تو میدانم بی تو من میمانم و یک کهکشان تنهایی من
بی تو میدانم بی تو میدانم که من میمانم و این جاده های بی رسیدن
بی تو میدانم بی تو میدانم بی تو من میمانم و یک کهکشان تنهایی من

من پریشان شده ی موی پریشان توام کفر اگر نیست بگویم که مسلمان توام
من گرفتار تو و موی سیاه تو شدم من سرکش به خدا رام و به راه تو شدم
وای من هر نفست معجزه ای تازه کنم عشق آمد که مرا با تو هم اندازه کند
من که آتش شده ام به که تو دریا داری بی سبب نیست که در ساحل من جا داری
ماه کامل شده ای چشم حسودانت کور آنچه خوبان همه دارند تو یک جا داری
آنچه خوبان همه دارند تو یک جا داری

لحن زیبای تو و چشم سیاهت ای وای دلربایی و دل آرا و نگارت ای وای
لحن زیبای تو و چشم سیاهت ای وای دلربایی و دل آرا و نگارت ای وای
من که آتش شده ام به که تو دریا داری بی سبب نیست که در ساحل من جا داری
ماه کامل شده ای چشم حسودانت کور آنچه خوبان همه دارند تو یک جا داری
آنچه خوبان همه دارند تو یک جا داری

شب عید است سر سفره‌ی خالی خوابیم مادرم زل زده به خالی یک پیمانه
همه خوابیم چرا که پدرم از شرمش
تا نخوابیم محال است بیاید خانه
عید هر سال برای من و اهل خانه
روز خوب پدری هست که دائم سفر است
حال ما را کمی امسال همه می‌فهمند

عید امسال برای همه روز پدر است
عید می آید اگر بر سر این سفره شبی
دست خالی پدر مظهر اعجاز شود
قلب این خانه گرفته‌ست هوا میخواهد
عید می آید اگر پنجره‌ای باز شود

عید با سبزه و سیب آمده از راه ولی
بار بر شانه‌ی ما قد دماوند شده
جای سکه وسط سفره‌ی عیدم خالیست
ارزش سکه در این شهر مگر چند شده
یک نفر بود که از سفره‌ی شامش با عشق
کوچه کوچه به یتیمان همه شب نان میداد
کاش امروز هم او بود که جای سکه
آهن تفته به امثال عقیلان میداد

عید روزیست که هر سفره پر از نان باشد
عید روزیست که ما حق کسی را نخوریم
نان در این شهر پر از خرمن گندم حتماً
آنقدر هست که ما نان کسی را نبریم

بیا ای مونس دلهای خسته غم نادیدنت دستامو بسته
تو آواز جوونه ساز منی تو پر واکن که من بالم شکسته
چرا دل ناگرونی چرا آسیمه جونی من آه بی کسونم تو ماه آسمونی
چرا دل ناگرونی چرا آسیمه جونی من آه بی کسونم تو ماه آسمونی

تو بار و برگی و من خاک و ریشه زمونه سنگه و من بار شیشه
فراموشم مکن هرجا که باشی من اینجا بند خاکم تا همیشه
پرستوی امیدم امید ناپدیدم بهار و باغ من کو گل سرخ و سفیدم
پرستوی امیدم امید ناپدیدم بهار و باغ من کو گل سرخ و سفیدم
دلوم بی وصل تو شادی ندیده بیا جانا که جان بر لب رسیده
به جز اسم تو چیزی خاطرم نیست سلامم کن سلام تو امیده
سلام ای نور دیده مه از ره رسیده سلام ای پاره ی تن گل از شاخه چیده
سلام ای نور دیده مه از ره رسیده سلام ای پاره ی تن گل از شاخه چیده

توی تاریکی شب آه در جریان بود زل زدم به آسمون عینکم دودی شد
با صدای زنگ در یهو بارون بارید
دستای خونه پر از گل داوودی شد
ماه از راه رسید روی راه پله نشست
دکمه های قلب من دونه دونه شل شدن
گفتم این یه معجزست خیره شد به آسمون
همه ی ستاره ها دونه دونه گل شدن
مهربونی ای عشق نازنینی ای عشق
آخرین تیکه ی این جورچینی ای عشق
مهربونی ای عشق نازنینی ای عشق
آخرین تیکه ی این جورچینی ای عشق

نخ بادبادکمو یه جوری وا میکرد
که تا هر جا خواستم بتونم پر بکشم
یه جوری تشنم کرد که میشد دریا رو
مثه یه لیوان آب یه نفس سر بکشم
من چه میدونستم اومده زود بره
چه غروبی داشتن خنده های آخرش
موقع خداحافظی یه تپش از قلبم
مثه پروانه نشست روی سنجاق سرش
مهربونی ای عشق نازنینی ای عشق
آخرین تیکه ی این جورچینی ای عشق
مهربونی ای عشق نازنینی ای عشق
آخرین تیکه ی این جورچینی ای عشق

منم و یه قلب عاشق تو شبای بی قراری
وقتی دلگیرم و دلتنگ تو هوای منو داری
تویی یه چراغ روشن منم و یه شهر تاریک
تویی یه عشق بی مرز منمو یه قلب کوچیک
نفس من شب روشن کجایی
سخته از تو دل بریدن کجایی
تو که دوری نفسی نیست کجایی
من امیدم به کسی نیست کجایی

به هوای نفس تو زنده موندم
خسته بودم خودمو تا تو رسوندم
من به حرف این جماعت دل نبستم
تو به دادم برس امشب که شکستم
نفس من شب روشن کجایی
سخته از تو دل بریدن کجایی
تو که دوری نفسی نیست کجایی
من امیدم به کسی نیست کجایی

امر کن هی عشق تا به سر آیم نزد تو مهمان مستمر آیم

از تو بگویم از تو سرآیم سفره بیانداز افته خر آیم

امر کن هی عشق تا به سر آیم نزد تو مهمان مستمر آیم

از تو بگویم از تو سرآیم سفره بیانداز افته خر آیم

جون توهو جان توهو جریان توهو ماهان منم

آن توهو کیهان توهو بنیان توهو حیران منم

دل توهو حاصل توهو ساحل توهو مایل منم

کل دلایل توهو کامل توهو غافل منم

جان توهو جانان توهو جریان منم

آن توهو کیهان توهو بنیان توهو حیران منم

دل توهو حاصل توهو ساحل توهو مایل منم

کل دلایل توهو کامل توهو غافل منم

دلبرم جانانم خانه ات مهمانم روزو شب میگردم دور تو ای جانم

دلبرم جانانم خانه ات مهمانم روزو شب میگردم دور تو ای جانم

امر کن هی عشق تا به سر آیم نزد تو مهمان مستمر آیم

از تو بگویم از تو سرآیم سفره بیانداز افته خر آیم

امر کن هی عشق تا به سر آیم نزد تو مهمان مستمر آیم

من بی تو له شدم زیر هجوم درد قلبی که یخ زد و کاریش نمیشه کرد با این که زندگی باهام خوب تا نکرد

نبودنت تو رو از من جدا نکرد

ویلون کوچه هام …. دنبال کی برم

چون بعد تو فقط…

فکر مقصرم

فکر مقصرم

از لابه لای لحظه های تلخ و غمگینم

تو روز روشن این همه تاریکی می بینم

با اینکه از هر لحظه ی آینده بیزارم

با این همه بازم به این آینده شک دارم

احساس شک دارم

این بد بیاری ها تقصیره من نبود

این که تو هم بری تقدیره من نبـود

این حال و روزمه از غصه تب کنم

هر روزم این شده روزامو شب کنم

ویلون کوچه هام …دنبال کی برم

چون بعد تو فقط…

فکر مقصرم!

فکر مقصرم

تنها میمانم میدانم می آیی با تو آرامم بی ترس از تنهایی

تنها میمانم عاشق تر زخمی تر آرام چون آتش در زیر خاکستر

برگرد و بیا دلتنگ دیدارم بغض شب تارم من هر چه دارم از تو دارم

برگرد و بیا آشفته مگذارم دوری و بی تو بی قرارم

تویی تویی دنیای من آرامش شب های من دلم شکست خدای من

تو باورم کن باورم کن

آشفته ام آشفته ام زخم از برادر دیده ام

آشفته ام آشفته چون از ناکسان رنجیده ام

از ناکسان رنجیده ام

برگرد و بیا دلتنگ دیدارم بغض شب تارم من هر چه دارم از تو دارم

برگرد و بیا آشفته مگذارم دوری و بی تو بی قرارم

تویی تویی دنیای من آرامش شب های من دلم شکست خدای من

تو باورم کن باورم کن

زندگیم گوشه ی رینگ زیر مشت و لگده اون طرف به رویاهام یه کسی چاقو زده

وقتی که گفتی بهم هیچ وقت پیم نگرد انگاری دنیامو یکی تو آب خفه کرد

سر که برگردوندی آرزومو کشتی زندگیمو بردی با یه کوله پشتی

فاصلم تا مردن بسته به دوریته من یه پمپ بنزین رفتنت کبریته

تو خودم میسوزم وقتی نیستی پیشم یه گالن تنهایی وسط آتیشم

تو خودم میسوزم وقتی نیستی پیشم یه گالن تنهایی وسط آتیشم

من یه آیینه ام که گیر شب افتادم یه زمین لرزم که هی عقب افتادم

یه حنابندونم اما زیر آوار یه دکون سوخته وسطای بازار

من سکانس مردن ته یه تیتراژم لاشه ای اوراقی ته یه گاراژم

حال و روزم خوش نیست نفسام بی جونه کاش یکی پیدا شه تورو برگردونه

تو خودم میسوزم وقتی نیستی پیشم یه گالن تنهایی وسط آتیشم

تو خودم میسوزم وقتی نیستی پیشم یه گالن تنهایی وسط آتیشم